Byli Prezydenci

Od momentu założenia klubu, czyli od 1906 roku Sporting miał w sumie 46 prezydentów, a 47 jest Godinho Lopes. Wybory prezydenckie są przeprowadzane na zasadzie głosowania. Udział w nim biorą kibice, tak zwani "socios". Pierwszym prezydentem Sportingu Lizbona został Alfredo Augusto das Neves Holtreman, natomiast obecnie stanowisko to piastuje Luis Godinho Lopes, o którym więcej możecie przeczytać w dziale "Zarząd". Najwięcej lat na stanowisku utrzymał się Joao António dos Anjos Rocha, który sprawował funkcję prezydenta w latach 1973-1986. Z kolei najczęściej wybieranym kandydatem był António Nunes Soares, który sprawował swój urząd aż 3 razy.

Byli prezydenci Sportingu Lizbona:

Alfredo Augusto das Neves Holtreman (Portugalia) - Sprawował urząd od 1906 roku do 1910 roku
Luís Caetano Pereira (Portugalia) - Sprawował urząd w 1910 roku
José Alfredo Holtreman Roquette, czyli José Alvalade (Portugalia) - Sprawował urząd od 1910 roku do 1912 roku
Luís Caetano Pereira (Portugalia) - Sprawował urząd od 1912 roku do 1913 roku
José da Mota Marques (Portugalia) - Sprawował urząd od 1913 roku do 1914 roku
Daniel Queirós dos Santos (Portugalia) - Sprawował urząd od 1914 roku do 1918 roku
Mário de Lemos Pistacchini (Portugalia) - Sprawował urząd w 1918 roku
António Nunes Soares (Portugalia) - Sprawował urząd również w 1918 roku
Mário de Lemos Pistacchini (Portugalia) - Sprawował urząd od 1918 roku do 1921 roku
António Nunes Soares (Portugalia) - Sprawował urząd w 1921 roku
Manuel Garcia Carabe (Portugalia) - Sprawował urząd od 1921 roku do 1922 roku
Júlio Barreiros Cardoso de Araújo (Portugalia) - Sprawował urząd od 1922 roku do 1923 roku
Pedro Sanches Navarro (Portugalia) - Sprawował urząd od 1923 roku do 1924 roku
Júlio Barreiros Cardoso de Araújo (Portugalia) - Sprawował urząd od 1924 roku do 1925 roku
José Salazar Carreira (Portugalia) - Sprawował urząd od 1925 roku do 1926 roku
Pedro Sanches Navarro (Portugalia) - Sprawował urząd od 1926 roku do 1927 roku
António Nunes Soares (Portugalia) - Sprawował urząd od 1927 roku do 1928 roku
Joaquim Pavia Guerreiro de Oliveira Duarte (Portugalia) - Sprawował urząd od 1928 roku do 1929 roku
Eduardo Mário Costa (Portugalia) - Sprawował urząd w 1929 roku
Álvaro José de Sousa (Portugalia) - Sprawował urząd od 1929 roku do 1931 roku
Artur Silva (Portugalia) - Sprawował urząd w 1931 roku
Álvaro Luís Retamoza Dias (Portugalia) - Sprawował urząd od 1932 roku do 1942 roku
Augusto Amado de Aguilar (Portugalia) - Sprawował urząd od 1942 roku do 1943 roku
Diogo Alves Furtado (Portugalia) - Sprawował urząd w 1943 roku
Alberto da Cunha (Portugalia) - Sprawował urząd od 1943 roku do 1944 roku
Augusto Fernando Barreira de Campos (Portugalia) - Sprawował urząd od 1944 roku do 1946 roku
António José Ribeiro Ferreira (Portugalia) - Sprawował urząd od 1946 roku do 1953 roku
Carlos Cecílio Nunes Góis Mota (Portugalia) - Sprawował urząd od 1953 roku do 1957 roku
Francisco do Casal Ribeiro (Portugalia) - Sprawował urząd od 1957 roku do 1958 roku
Guilherme Braga Brás Medeiros (Portugalia) - Sprawował urząd od 1958 roku do 1961 roku
Gaudencio L. da Silva Costa (Portugalia) - Sprawował urząd od 1961 roku do 1962 roku
Joel Azevedo da Silva Pascoal (Portugalia) - Sprawował urząd od 1962 roku do 1963 roku
Horácio José de Sá Viana Rebelo (Portugalia) - Sprawował urząd od 1963 roku do 1964 roku
Martiniano A. Piarra Homem de Figueiredo (Portugalia) - Sprawował urząd od 1964 roku do 1965 roku
Guilherme Braga Brás Medeiros (Portugalia) - Sprawował urząd od 1965 roku do 1973 roku
Orlando Valadao Chagas (Portugalia) - Sprawował urząd w 1973 roku
Manuel Henrique Nazareth (Portugalia) - Sprawował urząd również w 1973 roku
Joao António dos Anjos Rocha (Portugalia) - Sprawował urząd od 1973 roku do 1986 roku
Amado de Freitas (Portugalia) - Sprawował urząd od 1986 roku do 1988 roku
Jorge Manuel Alegre Gonçalves (Portugalia) - Sprawował urząd od 1988 roku do 1989 roku
José de Sousa Cintra (Portugalia) - Sprawował urząd od 1989 roku do 1995 roku
Pedro Miguel de Santana Lopes (Portugalia) - Sprawował urząd od 1995 roku do 1996 roku
José Alfredo Parreira Holtreman Roquette (Portugalia) - Sprawował urząd od 1996 roku do 2000 roku
António Augusto Serra Campos Dias da Cunha (Portugalia) - Sprawował urząd od 2000 roku do 2005 roku
Filipe Pinto Basto Soares Franco (Portugalia) - Sprawował urząd od 2005 roku do 2009 roku
José Eduardo Fragoso Tavares de Bettencourt (Portugalia) - Sprawował urząd od 2009 roku do 2011 roku
Luís Godinho Lopes (Portugalia) - Sprawuje urząd od 2011 roku

Biografie najbardziej zasłużonych prezydentów:

Alfredo Augusto das Neves Holtreman był pierwszym prezydentem Sportingu, dlatego jest to osoba bardzo ważna w kontekście byłych prezydentów klubu z Lizbony. Urodził się 6 kwietnia 1837 roku, a zmarł 7 czerwca 1920 roku. Był synem António Maria Ribeiro da Costa Holtremana i Libânii Augusty. Był żonaty z Julietą Nataliną Luisą Garin, z którą miał dwie córki. Z zawodu był prawnikiem.

W 1904 roku wnuk Alfredo, czyli Jose Alvalade poprosił go o pomoc finansową w celu założenia klubu sportowego, dobrze znanego dzisiaj na całym świecie - Sportingu Lizbona. Holtreman zgodził się i po utworzeniu klubu wziął udział w pierwszym walnym zgromadzeniu, które odbyło się 8 maja 1906 roku. Tematem obrad był oczywiście wybór zarządu. Prezydentem został właśnie Alfredo, ponieważ był człowiekiem wykształconym i miał pewien przejrzysty plan względem Lwów z Lizbony. Jego życzeniem było przekształcenie ówczesnego Sportingu w najlepszy klub w Europie. Swoją funkcję pełnił do roku 1910.

José Alfredo Holtreman Roquette, czyli José Alvalade był - obok Julio de Araujo - najważniejszą osobą, która dała początek Sportingowi. To właśnie ten człowiek włożył w klub mnóstwo pieniędzy i zapewnił mu dobry start. Jose z zawodu był przedsiębiorcą, toteż doskonale wiedział, jak zarządzać ówczesnym Sportingiem, który dopiero co powstawał. Alvalade był trzecim prezydentem klubu. Sprawował swoją funkcję w latach 1910-1912. To on doprowadził do rozbudowy drużyny w 1912 roku, aby klub mógł się stać, jak sam to określił: "Największym klubem w Europie".

W pierwszym roku istnienia Sporting był wręcz uzależniony od Jose Alvalade. Nie zależnie od stanowiska, jakie zajmował fundator Lwów, on miał ogromny wpływ na wszystkie sprawy dotyczące zespołu. Nie było w tym nic dziwnego, gdyż Alvalade jako bogaty człowiek dysponował dużym kapitałem, który inwestował w klub z Lizbony. Należy zaznaczyć, że Jose lepiej czuł się na stanowisku wiceprezydenta. Funkcję tę piastował aż 5 razy. Od 1 października 1913 roku do 16 listopada 1914 roku był również skarbnikiem klubu. Ekipę z Lizbony ostatecznie opuścił w 1914 roku, kiedy to pokłócił się z pozostałymi członkami zarządu, gdyż jego zdanie zaczęło mieć coraz mniejsze znaczenie.

Nie zmienia to faktu, że jest to człowiek bardzo ważny dla Sportingu i każdy kibic tego klubu powinien o nim pamiętać. Zresztą wystarczy popatrzeć na nazwę stadionu Lwów, żeby zrozumieć, jak wiele dla zespołu z Lizbony zrobił właśnie Jose Alvalade. Portugalski przedsiębiorca zmarł niestety bardzo wcześnie, gdyż już 19 października 1918 roku, w wieku 33 lat. Przyczyną śmierci była prawdopodobnie choroba płuc. W 1947 roku klub na mocy decyzji podjętej przez Walne Zgromadzenie wydał zarządzenie o nazwaniu stadionu Sportingu imieniem Jose Alvalade.

Júlio de Araújo to człowiek, któremu zawdzięczamy powstanie Sportingu Lizbona. To właśnie ta osoba dała początek temu wspaniałemu klubowi. Oczywiście do dalszego rozwoju klubu przyczynili się również inni ludzie, jak chociażby Jose Alvalade, ale na razie skupmy się na osobie Araujo.

Julio został jednym z socios 5 listopada 1910 roku. Był to człowiek mocno związany ze sportem. Grał w hokeja na trawie, uprawiał lekkoatletykę, pływał, grał w tenisa i oczywiście w piłkę nożną. Był nawet przez pewien czas kapitanem zespołu Sportingu w niższych kategoriach. Od 1916 roku był pełnoprawnym członkiem zarządu Sportingu, a w 1922 roku został po raz pierwszy prezydentem klubu. Tak naprawdę jednak klubem zarządzał już od 1920 roku, chociaż za oficjalną datę rozpoczęcia jego prezydencji uznaje się właśnie wspomniany 1922 rok. To on przeprowadził liczne reformy, które udoskonaliły klub. Julio zaczerpnął pomysł od Jose Serrano i Mendesa Leala i stworzył pierwszy "Biuletyn o Sportingu", którego pierwsze wydanie miało miejsce 21 marca 1922 roku.

Jego pierwsza prezydentura przypadała na okres od 14 lipca 1922 roku do 21 lipca 1923 roku, natomiast druga trwała od 29 lipca 1924 roku do 19 lutego 1925 roku. Podczas jego rządów klub liczył około 300 socios. Klub zdobywał także pierwsze mistrzowskie tytuły. Julio stworzył także specjalne programy szkoleniowe dla trenerów. Ogólnie można powiedzieć, że to właśnie Araujo w pewnym sensie popchnął klub do przodu, gdyż za jego czasów dokonano wielu pozytywnych reform. Zmarł w 1977 roku.

Julio de Araujo otrzymał szereg wyróżnień, a przede wszystkim:

Najbardziej Zasłużony Socio: 1923 rok
Nagroda Strompa: 1967 rok
Złoty Lew: 1968 rok

António Nunes Soares został jednym z socio w Sportingu Lizbona w październiku 1911 roku. Wkrótce zaczął coraz bardziej wspinać się po szczeblach kariery w stołecznym klubie. Zaproponował wiele innowacyjnych pomysłów, które w większości zostały wykorzystane do dalszego rozwoju klubu. Był bardzo zaangażowany w sprawy organizacyjne zespołu z Lizbony. Nic więc dziwnego, że wkrótce został prezydentem Sportingu.

Funkcję tę piastował 3 razy, co czyni z niego człowieka w pewnym sensie wyjątkowego spośród wszystkich prezydentów Sportingu. Jego pierwszy okres rządów był bardzo krótki, gdyż trwał od 27 lipca do 29 grudnia 1918 roku. W drugim było podobnie; pracował od 25 lipca do 21 listopada 1921 roku. W obu przypadkach nie dokończył swojej długoterminowej kadencji. Za trzecim razem było już trochę lepiej, choć również jego prezydentura nie była zbyt długa; trwała od 10 maja 1927 roku do 5 września 1928 roku. Przez te okresy Sporting osiągnął kilka znaczących sukcesów, więc można powiedzieć, że te krótkie prezydentury wcale nie był bezowocne, choć pozornie mogłoby się tak wydawać.

Carlos Cecílio Nunes Góis Mota był wiodącym magistrem prawa Uniwersytetu w Lizbonie. Członkiem Sportingu, czyli socio został 20 grudnia 1934 roku. Był przez wiele lat częścią organów klubowych i posiada całkiem sporo licznych zasług dla klubu. Mimo iż prezydentem był stosunkowo krótko, to właśnie praca na innych stanowiskach w klubie z Lizbony przysporzyła mu w pewnym sensie sławy. Na prezydenta został wybrany 29 stycznia 1953 roku. Ciekawostką jest fakt, że w ciągu trzech lat swojej prezydentury aż 4 razy wymieniał szkoleniowców. W czasie jego kadencji Sporting zdobył między innymi dwa Mistrzostwa Portugalii.

Jednak bez wątpienia jego największym dziełem był nowy stadion. To sprawia, że był on jednym z ważniejszych prezydentów Sportingu. Carlos wspomógł klub i zapewnił mu dalszy rozwój. Warto wspomnieć, że Mota na 50-lecie klubu opublikował książkę "50 lat Służby dla Sportu i Narodu", która oczywiście dotyczyła drużyny z Lizbony. W trakcie swoich rządów szczególną wagę przywiązywał do współpracy w kraju i za granicą. Od kwietnia 1963 roku do lipca 1965 roku był jeszcze przewodniczącym Walnego Zgromadzenia Sportingu. Zmarł 25 stycznia 1973 roku. W 2001 roku otrzymał pośmiertnie Nagrodę Strompa.

Joao António dos Anjos Rocha był biznesmenem i piastował funkcję prezydenta Sportingu najdłużej spośród wszystkich osób, które miały zaszczyt kierować Lwami z Lizbony. Prezydentem został 7 września 1973 roku. Jego największym marzeniem było zbudowanie potężnego klubu, który byłby prawdziwą dumą Portugalii. Rocha trafił na okres stosunkowo prosty, jeżeli weźmiemy pod uwagę sytuację w klubie. Przed jego prezydenturą w zespole nie obyło się bez różnych burzliwych lat, jednak 13-letnia prezydentura tego człowieka przyniosła w Sportingu pewną stabilizację.

Dowodem na to mogą być sukcesy Lwów za kadencji Joao. Na początku jego rządów Sporting wygrał Mistrzostwo i Puchar Portugalii, a także doszedł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. Rocha szczególnie dbał o sekcję piłki nożnej (jak wiemy Sporting posiada wiele innych sekcji sportowych), w której odnosił największe sukcesy. W czasie jego rządów Sporting był jednym z najbardziej utytułowanych klubów w Europie i oczywiście nadal nim jest, jednak w tamtym czasie osiągnięcia Lwów miały w pewnym sensie większy wydźwięk. Sukcesy odnosiła też sekcja koszykówki i piłki ręcznej.

Sporting odnosił także laury w lekkoatletyce, gdzie sportowcy zdobywali wiele cennych medali. Rocha przeszedł także do historii z powodu zmian, jakie przeprowadził na Estadio Jose Alvalade. Dotyczyły one głównie infrastruktury. Wielkim osiągnięciem Rochi jest także zwiększenie liczby socios, która na początku jego prezydentury wynosiła 40 tysięcy kibiców, a pod koniec jego rządów aż 130 tysięcy fanów! Za jego rządów Sporting jako pierwszy portugalski klub złożył wizytę w Chinach. Na Estadio Jose Alvalade odbywały się również liczne festiwale i kongresy.

José Sousa Cintra to kolejny prezydent Sportingu, który ma w swoim dorobku wiele zasług dla klubu z Lizbony. Urodził się w skromnej rodzinie, we wsi Raposeira. W wieku 15 lat wyjechał do Lizbony i zaczął pracować w jednym z hoteli. Na prezydenta Sportingu został wybrany 23 czerwca 1989 roku. Było to zaraz po największym kryzysie w historii klubu. Otrzymał ponad 63% głosów. Funkcję prezydenta sprawował przez sześć lat. Za jego kadencji klub doszedł między innymi do półfinału Pucharu UEFA. Jose kładł również duży nacisk na szkolenie młodzieży, z której Sporting słynie na całym świecie.

Niestety zdecydowanie lepiej układało mu się w innych sekcjach, gdzie Sporting zdobywał wiele wspaniałych laurów. W piłce nożnej oczywiście nie było najgorzej, ale w ówczesnych czasach oczekiwania były dużo większe, toteż można powiedzieć, że ten prezydent nie był do końca spełniony, jeżeli chodzi o piłkę nożną, która dla kibiców była najważniejsza. Odszedł w 1995 roku, kiedy postanowił poświęcić się wyłącznie własnej działalności gospodarczej. Był dwukrotnie uhonorowany Nagrodą Strompa, w latach 1990 i 1993.

Pedro Miguel de Santana Lopes urodził się 29 czerwca 1956 roku. Jest portugalskim prawnikiem i politykiem, był premierem Portugalii oraz prezydentem Sportingu Lizbona. Stanowisko premiera piastował w latach 2004-2005. Jest członkiem portugalskiego parlamentu.

Lopes urodził się w Lizbonie, w Campo Grande. Ukończył studia prawnicze na słynnym Uniwersytecie w Lizbonie, gdzie był przywódcą Związku Studentów. W 1976 roku wstąpił do Portugalskiej Partii Socjaldemokratycznej (PSD). Właśnie tam rozpoczął swoją karierę polityczną. W 1979 roku został radcą prawnym ówczesnego premiera, Francisco Sá Carneiro. Lopes często przedstawiał się jako jego wielki zwolennik polityczny. W 1986 roku awansował na stanowisko Zastępcy Sekretarza Stanu premiera Aníbala Cavaco Silvy. Biuro opuścił już w następnym roku, doprowadzając PSD do Parlamentu Europejskiego. Z partią pozostał przez dwa kolejne lata.

W 1991 roku premier Portugalii, wspomniany Covaco Silva mianował go Ministrem Kultury. W 1995 roku Lopes został 43. prezydentem Sportingu Lizbona. Funkcję tę sprawował bardzo krótko, gdyż tylko rok. W tym czasie Sporting zdołał jednak wygrać Puchar Portugalii, w sezonie 1994/1995. W 1998 roku Lopes podjął decyzję o wycofaniu się z polityki. Wkrótce jednak zmienił swoją decyzję, gdyż w 2004 roku został premierem Portugalii. Stanowisko to zbiegło się z problemami gospodarczymi i politycznymi kraju, toteż Lopes nie utrzymał się długo na przysłowiowym stołku. Pedro przejął władzę po prostu w złym okresie, dlatego nie zyskał reputacji dobrego premiera. Funkcję sprawował do 2005 roku.

António Augusto Serra Campos Dias da Cunha był ostatnim prezydentem Sportingu, któremu udało się wywalczyć tytuł Mistrza Portugalii. Urodził się w Mozambiku, do Portugalii przyjechał na studia prawnicze. Wkrótce zdecydował się założyć w tym kraju kilka firm. Prezydentem Lwów został 1 sierpnia 2000 roku. To on przywrócił klubowi stabilność po okresie pewnych zawirowań. 12 lipca 2002 roku jego kadencja została przedłużona, co zresztą nie mogło dziwić, gdyż Sporting w sezonie 2001/2002 został Mistrzem Portugalii.

To za jego czasów powstała słynna akademia Sportingu, która jest jednym z najnowocześniejszych ośrodków tego typu nie tylko w Europie, ale i na całym świecie. Niestety również za jego kadencji Sporting doznał dotkliwej porażki w finale Pucharu UEFA w 2005 roku. Po tym wydarzeniu Antonio wkrótce przestał pełnić obowiązki prezydenta Lwów. Został dwukrotnie odznaczony Nagrodą Strompa, w latach 1997 i 2003. 19 października 2005 roku podał się do dymisji. Ciekawostką jest fakt, że był zagorzałym przeciwnikiem polityki prowadzonej przez jego następcę - Soaresa Franco, z czego wywiązała się nawet debata telewizyjna.

Filipe Pinto Basto Soares Franco przyszedł na świat 11 marca 1953 roku w Lizbonie. Był 46. prezydentem Sportingu Lizbona. Stanowisko piastował w latach 2005-2009. Jest drugim dzieckiem Rui Guedesa Soares Franco i Marii da Câmara Ferreira Pinto Basto, która miała angielskie pochodzenie.

Swoją prezydenturę Filipe zawdzięcza raczej zwykłemu szczęściu niż własnym umiejętnościom. Okres jego rządów zbiegł się po prostu z różnymi zawirowaniami w klubie, toteż program Filipe przekonał socios, którzy wybrali go na prezydenta. Wkrótce Soares przejął władzę i zajął się przede wszystkim reformą finansów. Z powodu braku zgody ze strony walnego zgromadzenia, Filipe nie mógł zrealizować wielu swoich zamierzeń. W czasie jego prezydentury Sporting wywalczył między innymi 4 wicemistrzostwa Portugalii. W 2009 roku przegrał wybory z José Eduardo Bettencourtem. Filipe jest żonaty z Marią Borges Coutinho, urodzoną w Sao Mamede.

Autor: Krzysiek